FIENHEARRUJAZHSVDEFRESPTETELITKOPLUKTRIDHI
Polskie tłumaczenie wykonał Claude i nie zostało jeszcze zredagowane. Jeśli jakieś zdanie brzmi dziwnie, porównaj je z fińskim oryginałem lub z wersją angielską. Błędy można zgłaszać na adres pamphlet@woodslopecabin.com. Tekst będzie poprawiany na podstawie uwag.
Polish translation by Claude, not yet proofread. Compare with the Finnish original or the English version; report errors to pamphlet@woodslopecabin.com. Corrections will follow feedback.
Aneks · słowniczek roboczy

Słowa ruchu

Słowa się zmieniają; ruch, który opisują, pozostaje ten sam. Oto słowa, którymi ta książka opowiada ten ruch, i starsze słowa, które zastępują.

C
cel i kres
Punkt, na który miarka wskazywała od początku; jedno słowo na oba znaczenia.
Zastępuje: „kres Prawa” (telos)Esej 4 · rozdz. 5 · Rz 10,4
chybienie celu
Celowanie w coś i trafienie obok, bez dostrzeżenia, że się chybiło.
Zastępuje: grzech (hamartia)Eseje 3–5 · Rz 5,12
D
dryf
Im dłużej patrzy się na miarę zamiast na cel, tym bardziej się od celu oddala.
Zastępuje: —Esej 4 · rozdz. 3
K
krzyk
Chwila, w której człowiek przyznaje, że nie może naprawić swojego życia z miejsca, w którym stoi, bo to miejsce jest problemem.
Zastępuje: „nieszczęsny ja człowiek”Esej 4 · rozdz. 4 · Rz 7,24
L
liczby nie oceniają już życia
W położeniu, w którym człowiek stoi na opowieści, a nie na własnych miarach (en Christō), miara nie ma władzy wydawania wyroku.
Zastępuje: brak potępienia (katakrima)Esej 4 · rozdz. 4 · Rz 8,1
M
miarka · miara
Miara, która nadaje wykonaniu liczbę, jak zegarek biegaczce, by pomóc osiągnąć cel. W mierzeniu wzrok przenosi się z wykonania na liczbę i miara powoli zajmuje miejsce celu. Słowo odczytuje się przez jego ruch: przez to, co robi, a nie przez to, co mówi słownik.
Zastępuje: prawo (nomos)Esej 4 · rozdz. 3–4 · Rz 5,20; 7,7–12; 9,30–32
miejsce wewnątrz opowieści
Punkt opowieści, w którym jej zwrot już się dokonał. Człowiek przestaje sterować z zewnątrz i uczestniczy od wewnątrz.
Zastępuje: w Chrystusie (en Christō)Esej 4 · rozdz. 4 · Rz 8,1
N
niezdolny widzieć
Lud, który jeszcze nie widzi, gdzie stoi we własnej opowieści.
Zastępuje: zatwardziałośćEsej 4 · rozdz. 6 · Rz 11,25
O
od sprawczości do uczestnictwa
Zasadniczy ruch książki: od prowadzenia życia jak projektu do bycia częścią większej opowieści.
Zastępuje: —Esej 4 · rozdz. 4
odsłonięcie
Chwila, w której ludzkość widzi, gdzie stoi we własnej historii.
Zastępuje: objawienie, apokalipsa (apokalypsis)Eseje 4–5 · Rz 16,25–26
P
powrót na swoje miejsce
Ponowne odnalezienie swojego miejsca w opowieści.
Zastępuje: „będzie zbawiony”Esej 4 · rozdz. 6 · Rz 11,26
przyciąganie
Słowo, które nazywa to, czego nie wolno chcieć, kieruje ku temu uwagę, jak szafka, której dziecku nie wolno otwierać.
Zastępuje: pożądliwość, żądzaEsej 4 · rozdz. 3 · Rz 7,7–8
R
rozpoznanie
Ponowne poznanie kogoś albo własnego miejsca w chwili spotkania. Przydarza się człowiekowi; nie jest osiągnięciem.
Zastępuje: poznanie (epignōsis, anagnorisis)Eseje 2, 6 · Rz 10,2
rozziew
Przestrzeń między człowiekiem a tym, czego naprawdę chciał. Zawsze nazywana między dwoma miejscami.
Zastępuje: niedostawanieEsej 4 · rozdz. 3–5 · Rz 7,13
U
ukryte zostaje ukazane
Fabuła, która wydawała się zepsuta, okazuje się mieć kształt od samego początku.
Zastępuje: tajemnica (mystērion)Esej 4 · rozdz. 6 · Rz 11,25
W
wiążąca umowa
Trwała więź dana przed wszelkimi regułami.
Zastępuje: przymierzeEsej 4 · rozdz. 5 · Rz 9,4
Z
ześlizg
Miara po cichu zastępuje cel i nikt o tym nie decyduje. Jak dziecko na zjeżdżalni: uczestniczy w ruchu, ale nim nie steruje.
Zastępuje: dążenie do sprawiedliwości z uczynkówEsej 4 · rozdz. 3, 5 · Rz 9,31–32
zwrot
Zmiana, która przychodzi z wnętrza opowieści, a nie z lepszego planu czy większego wysiłku.
Zastępuje: nawrócenie (peripeteia)Esej 2; Esej 4 · rozdz. 4 · Rz 8,1
życie czyta się jak opowieść
Chwila, w której dawne wydarzenia układają się na swoich miejscach, a droga przed nami pokazuje, dokąd zmierzała. Wcześniej życie ma wspomnienia i plany, ale nie ma fabuły.
Zastępuje: —Esej 4 · rozdz. 1
życie, które mnie wyniszcza
Sposób życia, który zużywa właśnie to, do czego sięga. Nie śmierć fizyczna.
Zastępuje: „ciało tej śmierci”Esej 4 · rozdz. 4 · Rz 7,24