Prolog · Gdzie coś poszło nie tak?
Co jest nie tak i jak to sprawdzić?
Nasza epoka mówi słowami chybienia celu: wypalenie, oderwanie, rozstrojenie. Przypadek czy fabuła?
Teza i jej warunki zostają spisane, zanim przeczytany zostanie jakikolwiek tekst.
Jak zaczyna się chybianie celu?
Początek: człowiek wchodzi w język, widzi siebie z zewnątrz i zaczyna chybiać.
Zwrot: miara zajmuje miejsce przymierza, a krzyk rozlega się od wewnątrz.
Koniec w obrazach: miasto bogaci się na namiastce i upada od wewnątrz.
Jak dokonuje się rozpoznanie?
Trzy sceny, w których wnętrze i zewnętrze się spotykają, a człowiek widzi, gdzie stoi.
Co teraz? Skłonność pozostaje, ale bezpiecznik ją odcina; dlaczego właśnie teraz, i rozwiązanie: miary wracają do roli narzędzi.
Epilog · Gdzie teraz stoimy?
Aneksy: Przypisy · Słowniczek · Prompty · Ilustracje · Autor